HİÇBİRŞEYİN TESADÜF OLMADIĞINA DAİR
BİR UÇAK hayal et şimdi… Yakıtını kendisi temin ediyor… Her sene kendine benzer binlerce uçak üretiyor… Pilotsuz uçuyor… Konup kalkmak için özel hava alanı istemiyor… Üstelik de avucumuza sığacak kadar küçük…
Bir mühendis çıksa da böyle bir uçak yapsa, bütün dünyanın takdirini toplar. O mühendisi inkâr eden, uçağın tesadüfen yapıldığını söyleyen bir kimsenin alay konusu olacağından şüphe yok…
Her kelebek bizim hayali uçağımızdan bin kadar daha mükemmel… Üstelik de canlı… Diğer canlıların da kelebekten sanatça geri olmadığı malûm. Bir bahar mevsiminde milyarlarcası yaratılan bu şaheserleri “tesadüf” kelimesiyle açıklamak mümkün mü?
Yedi harften mürekkep “tesadüf” kelimesinin bile tesadüfen yazılması imkânsızken, milyarlarca atom harfinden meydana gelen varlıkların tesadüfen var olduğunu nasıl kabul edebiliriz!
Evet, yazı vardır harflerle yazılır… Yazı vardır nakışlarla yazılır… Yazı vardır ilimden harflerle, kanundan harflerle, sesten, nefesten, histen harflerle yazılır…
Yazılar çeşit çeşittir, türlü türlüdür… Her yazıyı herkes okuyamaz… Çünkü yazı vardır gözle okunur… Yazı vardır kulakla, vicdanla, akılla, gönülle okunur… Bazı yazılar da vardır ki, ancak imanla okunur…
Kâinat yazılarla dolu… Gülün kokusunda, kelebeğin kanadında, bülbülün sesinde, toprağın dirilişinde yazılar vardır… Suyun harelerle akışı, ayın ışıl ışıl parlayışı, koyunun şefkatle meleyişi, rüzgârın heyecanla esişi, insanın düşünüşü, sevişi, ağlayışı, gülüşü hep birer yazı örneğidir…
Kâinat çeşit çeşit yazılardan oluşan harika bir kitap… Yeter ki okumayı bilsin insan, istesin… Varlıklar ise, birer ibret levhası, birer mana simgesi, birer hakikat habercisi…
KENDİ KENDİNE OLUŞ MÜMKÜN MÜ?
Hiçbir sûret ve varlık kendi kendine teşekkül etmez. Bir kimse, zihninde bir makale tasavvur etse ve bu makaleyi yazmak için yerlere kâğıt döşeyip, eline aldığı bir şişe mürekkebi bu kâğıtlar üzerine serpse, bir tek harfin dahi yazılamayacağı aşikârdır. O halde makaledeki mana, mürekkebi faillikten tardederek kendisinin ihtiyar sahibi bir âlim tarafından yazıldığını ifade eder.
Bir makaledeki kelimelerle manalar arasındaki münasebet, aynen cesetle ruh arasında da mevcuttur. Buna göre makale, suretimiz; manası ise, ruhumuzdur. Makale, dilimiz; manası ise tat almamızdır… Misalleri siz çoğaltabilirsiniz.
Bu harika makalenin unsurlar denilen mürekkeplerden kendi kendine teşekkülü imkân haricidir.
Her bir ağaç ve hayvan da zemin sahifesinde yazılmış birer makaledir. Bu makaleleri, fikirsiz, bilgisiz, kör olan ve sel gibi şuursuz akan unsurlara, yâni elementlere nasıl verebiliriz?
KÂİNAT KENDİ KENDİNE MEYDANA GELEMEZ
Kâinattaki her varlık, bir zaman diliminde var olmuştur, varlığı başlamıştır ve bir gün gelip yok olacak, son bulacaktır. Hiçbir varlık sonsuz değildir. Be lirli bir başlangıçta var olma, onun varlığını tercih eden ve onu varlık sahnesine iten bir Yaratıcı’yı gösterir. Her varlık bir Yaratıcı’ya muhtaçtır. Kâinattaki her varlık ve bütün bir tabiat fanidir ve yok olacaktır. Nasıl varlığı bir tercihe bağlıysa, yokluğu da öyledir. Böyle muhtaç ve kendine malik olamayan bir varlık nasıl olur da yaratıcı olur? Muhtaç olanla muhtaç olunan nasıl bir olur? Hiçbir zaman tabiatı Yaratan’la, tabiattaki varlıklar aynı olamaz. Tabiatı yaratan, varlığı zorunlu olan, öncesi ve sonrası olmayan Allah’tır.
Bir şeyin kendi kendine meydana gelmesi için, o şeyi meydana getiren parçaların, meydana getirecekleri bütünü, bütün teferruatıyla bilmeleri gerekir. Ayrıca kendilerinin iş görecekleri en uygun yer için de haberleşmeleri ve anlaşmaları, sonra hep beraber gidip orada yerleşmeleri gerekir.
Bir inşaat yapılması gerektiğini düşünelim. Bunun için çimento, kum, demir, su, kalıp gibi malzemeler gereklidir. Bu malzemeler bir inşaat yapma konusunda anlaşıp, inşaatın yapılacağı yere hep beraber gidecekler. Orada bir araya gelecekler ve kendi kendine inşaat olacak. Ne kadar zor değil mi? Böyle bir şey bize ne kadar mantıksız geliyorsa, kâinatın kendi kendine olduğunu düşünmek bundan binlerce defa daha mantıksızdır. Basit bir inşaat kendi kendine olamazsa, büyüklüğüne akıl erdiremediğimiz şu koca kâinat nasıl kendi kendine olacak?
Bir insan, sanat eseri güzel bir tabloya baktığı zaman, resimdeki sanatı çok beğenip, onu yapan ressamın sanat ve zekâsına hayran kalarak o adamı kendi gözünde büyütür. Nasıl ki o resim bile kendi kendine olmamışsa, bu koca âlem nasıl olur da kendi kendine olabilir?
Videolar:
*(Bizi Seven Var 46. Video “Tesadüf Saçmalığı-Feyyaz Tv 17 Dk” 6.Sınıf 5.Ders)
*(Bizi Seven Var 46. Video “Hakikat Çekirdekleri 2 Bir Köy Muhtarsız Olmaz, Bir İğne Ustasız Olmaz-Şiire Beş Kala 4 Dk” 6.Sınıf 5.Ders)
*(Bizi Seven Var 46. Video “Mükemmel Bir Eczane-El Cevap [Allah’a İnanıyorum Çünkü] 1 Dk” 6.Sınıf 5.Ders)
