DEME OLMAZ OLMAZ, OLMAZ OLMAZ
Şimdi bütün dünyaya hayal-ötesi bir refah getirecek bir proje üzerinde çalışacağız. Bu projenin hedefi, dünyadaki her bir insanı en az on bin defa fabrika sahibi yapmak!
Bu kadar fabrikayı nereye nasıl yerleştireceğimize gelince…
Elimizde Dünyadan başka gezegen olmadığı için, yeryüzünün bütün karalarını, her karışına kadar, bu işte kullanmak zorundayız. Biz de, teknolojinin en son imkânlarını kullanarak, her bir fabrikayı bir bilgisayar boyutlarına indireceğiz ve her 1,5 metrekareye birer fabrika düşecek şekilde, gezegenimizin dağlarını, sahralarını, ovalarını, kutuplarını, her karışına varıncaya kadar fabrikalarla dolduracağız.
Dahası var…
Bütün bu fabrikaları çeşitli sistemlerle birbirine bağlayacağız. Aralarında, her bir fabrikanın her bir ünitesini içine alacak şekilde haberleşme ağları kurulacak. Hammaddeler hepsine ayrı ayrı ve anında ulaştırılacak. Artık maddeler hiç birikmeksizin hepsinden tek tek toplanacak. Siparişler anında alınacak, anında verilecek. Güvenlik sistemi, hepsini birden bütün köşe bucaklarıyla gözetecek ve koruyacak şekilde, tek merkezden işletilecek. Yine bitmedi…
Her saniye, bu fabrikalardan on milyar tanesi tepeden tırnağa teftiş edilecek. Böylece, her gün bütün fabrikalar en az on ayrı kontrolden geçmiş olacak. Her saniye yüz binlerce fabrika yıkılacak, yüz binlercesi yeni baştan yapılacak. Bu arada hizmet aksamayacak, enkazdan eser görülmeyecek.
Böyle bir refah projesini hiçbir siyasi partinin seçim vaatlerinde bulamazsınız. Ama bu projenin gerçek numuneleri etrafımızda o kadar çok ki!
Her birimiz, dünya nüfusunu en az on bin defa cebinden çıkaracak bir kalabalığı vücudumuzda taşıyoruz. Hücre adını verdiğimiz bu topluluk fertleri, bir fabrikadan ne kadar küçükse, o kadar da muhteşem ve mükemmeldir. Eğer yeteri kadar küçülüp de bir hücre içine girebilseydiniz, kendini göz kamaştırıcı bir şehirde bulur ve onu fabrikaya benzetmekle haksızlık ettiğimiz sonucuna varırdınız.
Bir önceki bölüm, eğer sizi bir hiçlik duygusu içine attıysa, hemen başka bir karşılaştırma yapalım:
Samanyolu gibi bin tane galaksiyi bir araya toplayın ve yıldızlarını hücrelerle değiştirin: İşte kendi vücudunuz!
Bir de bu hücrelerin meydana getirdiği dokular, organlar ve hepsinin birden içinde yer aldığı birbirinden harikulade sistemler, bu gerçek hikâyeyi büsbütün inanılmaz hale getirir. Bu sistemlerden sadece ulaşım ağının boyutları ile ilgili bir rakam verecek olursak:
İki insanın vücudundaki kan damarlarını uç uca eklediğiniz zaman, Ay ile Dünyayı incecik bir iple birbirine bağlamış olursunuz!
İşte bu akıl almaz dünyada her an olmazlar olur. Bu muhteşem şehirlerin her birine her an vagonlarla erzak taşınır. Her an çöpler alınır ve boşaltılır. Telefonlar durmaksızın çalışır. Güvenlik kuvvetleri her saniye 10 milyar şehri tepeden tırnağa kontrolden geçirir. Böylece, her birimizin vücudunda her gün nice badireler atlatılır da haberimiz bile olmaz.
Ve her an, bu şehirlerden yüz binlercesi yıkılır, bir o kadarı yeniden kurulur: çevreye hiç bir rahatsızlık vermeden, ortada hiçbir iz bırakmadan.
Bütün bu olmazlar -ve daha niceleri- biz nefes alıp verdiğimiz sırada sürer gider vücudumuzda. O anda biz oturuyor, yürüyor, konuşuyor, uyuyor, çalışıyor, eğleniyor olabiliriz.
Hangi halde olursak olalım, yaptığımız bu “basit” işler, içimizdeki dünyanın akıl almaz olayları sayesinde mümkün olmaktadır.
Kâinat ile insan arasındaki karşılaştırmayı bir daha baştan aşağı yeniden ele almaya ne dersiniz?
Videolar:
*(Bizi Seven Var 68. Video “Evrende Gözlemlenebilen En Büyük Ve En Küçük Şey Nedir-Barış Özcan 11 Dk” 8.Sınıf 14.Ders)
*(Bizi Seven Var 68. Video “Kaç Paralık Adamım-Barış Özcan 11 Dk” 8.Sınıf 14.Ders)
